Imágenes de páginas
PDF

Nobis digna cani, nec te memorâsse pigebit 1 Quid temerè violas non nocenda numind;
Carmine tam longo; servati scilicèt Angli

Sabitoque ad iras percita?
Officiis, vaga diva, tuis, tibi reddimus æqua. Non est, ut arbitraris elusus miser,
Te Deus, æternos motu qui temperat ignes, Mors atra Noctis filia,
Fulmine præmisso alloquitur, terrâque tremente: Erebove patre creta, sive Erinnge,
“ Fama siles? An te latet impia Papistarum

Vastove nata sub Chao :
Conjurata cohors in méque meosque Britannos, Ast illa, coelo missa stellato, Dei
Et nova sceptrigero cædes meditata läcobo ?” Messes ubique colligit;

Nec plura; illa statim sensit mandata Tonantis, Animásque mole carneâ reconditas Et, satis ante fugax, stridentes induit alas,

In lucein et auras evocat :
Induit et variis exilia corpora plumis;

Ut cùm fugaces excitant Horæ diem,
Dextra tubam gestat Temesæo ex ære sonoram. Themidos Jovisque filiæ ;
Nec mora, jam pennis cedentes remigat auras, Et sempiterni ducit ad vultus Patris :
Atque parum est cursu celeres prævertere nubes: At josta raptat impios
· Jam ventos, jam solis equos, post terga reliquit: Sub regna furvi luctuosa Tartari,

Et primò Angliacas, solito de more, per urbes Sedésque subterraneas."
Ambiguas voces, incertáque murmura, spargit: Hanc ut vocantem lætus audivi, citd
Mox arguta dolos, et detestabile vulgat

Fædum reliqui carcerem,
Proditionis opus, nec non facta horrida dictu, Volatilésque faustus inter milites
Authorésque addit sceleris, nec garrula cæcis Ad astra sublimis feror :
Insidiis loca structa silet ; stupuere relatis Vates ut olim raptus ad ccelum senex,
Et pariter juvenes, paritèr tremuere puellae, Auriga currûs ignei.
Effætique senes paritèr; tantæque ruinæ

Non me Boötis terruere lucidi
Sensus ad ætatem subitò penetraverat omnem. Sarraca tarda frigore, aut

Attamen interea populi miserescit ab alto Formidolosi Scorpionis brachia;
Æthereus Pater, et crudelibus obstitit ausis

Non ensis, Orion, tuus.
Papicolûm; capti pænas raptantur ad acres : Prætervolavi fulgidi solis globum,
At pia thura Deu, et grati solvuntur honores; Longèque sub pedibus deam
Compita læta focis genialibus omnia fumant; Vidi triformem, dum coërcebat suos
Turba choros juvenilis agit: Quintóque No-1 Frænis dracones aureis.
vembris

Erraticorum siderum per ordines,
Nulla dies toto occurrit celebrator anno.

Per lacteas vehor plagas,

Velocitatem sæpe miratus novam ;
In obitum Præsultis Eliensis”.

Donec nitentes ad fores

Ventum est Olympi, et regiam crystallinam, et Anno ftatis 17.

Stratum smaragdis atrium.

Sed hictacebo; nam quis effari queat, Apmuc madentes rore squalebant genæ,

Oriundus humano patre, Et sicca nondum lumina

Amoenitates illius loci ? Mihi
Adhuc liquentis imbre turgebant-salis,

Sat est in æternum frui.
Quem nuper effudi pius,
Dum mæsta charo justa persolvi rogo

Naturam non pati senium 3.
Wintoniensis Præsulis.
Cùm centilinguis Fama, proh! semper mali | Heu, quàm perpetuis erroribus acta fatiscit
Cladisque vera nuntia,

Avia mens hominum, tenebrisque immersa ptos Spargit per urbes divitis Britanniæ,

fundis Populósque Neptuno satos,

Oedipodioniam volvit sub pectore noctem ! Cessisse morti, et ferreis sororibus,

Quæ vesana suis metiri facta deorum Te, generis humani decus,

Andet, et incisas leges adamante perenni Qui rex sacrorum illâ fuisti in insula

Assimilare suis, nullóque solubile sæclo Quæ nomen Anguillæ tenet.

Consiliuin fati perituris alligat horis ! Tunc inquietum pectus irâ protinùs

Ergone marcescet sulcantibus obsita rugis Ebulliebat fervida,

Naturæ facies, et reruin publica mater Tumulis potentem sæpe devovens deam :

Omniparum contracta uterum sterilescet ab æro! Nec vota Naso in Ibida

Et, se fassa senem, malè certis passibus ibit Concepit alto diriora pectore;

Sidereum tremebunda caput ? Num tetra vetustas, "Graiúsque vates parciùs

Annorúmque æterna fames, squalorque, situsTurpem Lycambis execratus est dolum,

que, Sponsámque Neobulen suam.

Sidera vexabunt ? An et insatiabile Tempus At ecce! diras ipse dum fundo graves,

Esuriet Coelum, rapiétque in viscera patrein ? Et imprecor neci necem,

Heu, potuitne suas imprudens Jupiter arces Audisse tales videor attonitus souos

Hoc contra munîsse nefas, et Temporis isto Leni, sub aurâ, flamnipe : “ Cæcos furores pone ; pone vitream

3 This was an academical exercise, written in Bilémque, et irritas ininas :

1628, to oblige one of the fellows of Christ's Col.

lege, who having laid aside the levities of poetry Nicholas Felton, bishop of Ely, died Octob. | for the gravity and solidity of prose, imposed 3, 1626, not many days after bishop Andrews, the boyish task on Milton, now about nineteen before celebrated.

years old.

aula

Exemisse malo, gyrosque dedisse perennes ? | Haud ille Palladis gemellus innuba
Ergo erit ut quandoque sono dilapsa tremendo Interna proles insidet menti Jovis ;
Convexi tabulata ruant, atque obvius ictu

Sed quamlibet natura sit communior,
Stridat uterque polus, superâque ut Olympius Tamen seorsùs extat ad morem unius,

Et, mira, certo stringitur spatio loci:
Decdat, horribilisqne retectâ Gorgone Pallas; Seu sempiternus ille siderum comes
Qualis in Ægæam proles Junonia Leninoa Cæli pererrat ordines decemplicis,
Deturbata sacro cecidit de limine cæli?

Citimúmve terris incolit lunæ globum :
Tu quoque, Phæbe, tui casus imitabere nati; Sive, inter animas corpus adituras sedeus,
Præcipiti curu, subitâque ferere ruinâ

Obliviosas torpet ad Lethes aquas :
Pronus, et extinctâ fumabit lampade Nereus, Sive in remotâ fortè terrarum plagâ
Et dabit attonito feralia sibila ponto.

Incedit ingens hominis archetypus gigas, Tunc etiam aërei divulsis sedibus Hæmi

Et diis tremendus erigit celsum caput, Dissultabit apex, imóque allisa barathro

Atlante major portitore siderum. Terrebunt Stygium dejecta Ceraunia Ditem, Non, cui profundum cæcitas lumen dedit, In superos quibus usus erat, fraternáque bella. Dircæus augur vidit hunc alto sinu ;

At Pater Omnipotens, fundatis fortiùs astris, Non hunc silente nocte Pleiones nepos Consuluit rerum summæ, certóque peregit

Vatum sagaci præpes ostendit choro;
Pondere fatorum lances, atque ordine summo Non hunc sacerdos novit Assyrius, licèt
Singula perpetuum jussit servare tenorem. Longos vetusti commemoret atavos Nini,
Volvitur hinc lapsu mundi rota prima diurno; Priscúmque Belon, inclytumque Osiridem
Raptat et ambitos sociâ vertigine ccelos.

Non ille, trino gloriosus nomine,
Tardior haud solito Saturnus, et acer ut olim Ter magnus Hermes, ut sit arcani sciens,
Fulmineum rutilat cristatâ casside Mavors. Talem reliquit Isidis cultoribus. .
Floridus æternum Phæbus juvenile coruscat, At tu, perenne ruris Academi decus,
Nec fovet effoetas loca per declivia terras

(Hæc monstra si tu primus induxti scholis,) Devexo temone Deus; sed, semper amicâ

Jam jam poetas, urbis exules tuæ,
Luce potens, eadem currit per signa rotarum. Revocabis, ipse fabulator maximus;
Surgit odoratis pariter formosus ab Indis,

Aut institutor ipse migrabis foras.
Æthereum pecus albenti qui cogit Olympo,
Manè vocans, et serus agens in pascua cæli;

Ad Patrem.
Temporis et gemino dispertit regna colore.
Fulget, obitque vices alterno Delia cornu,

Nunc mea Pierios cupiam per peatora fontes

Irriguas torquere vias, totúmque per ora Cæruleúmque ignem paribus complectitur ulnis.

Volvere laxatum gemino de vertice rivum ; Nec variant elementa fidem, solitóque fragore

Ut, tenues oblita sonos, audacibus alis Lurida percalsas jaculantur fulmina rupes,

Surgat in officium venerandi Musa parentis Nec per inane furit leviori murmure Corus,

Hoc utcunque tibi gratum, pater optime, carmen Stringit et armiferos æquali horrore Gelonos

Exiguum meditatur opus; nec novimus ipsi Trux Aquilo, spirátque hyemem, nimbósque ro

Aptiùs à nobis quæ possunt munera donis lutat.

Respondere tois, quamvis nec maxima possint Ut'que solet, Siculi diverberat ima Pelori [châ

Respondere tuis, nedum ut par gratia donis Rex maris, et raucâ circumstrepit æquora con

Esse queat, vacuis quæ redditur arida verbis. Oceani Tubicen, nec vastâ mole minorem

Sed tamen hæc nostros ostendit pagina census. Ægæona ferunt dorso Balearica cete.

Et quod habemus opum chartâ numeravimus Sed neque, Terra, tibi sæcli vigor ille vetusti

istâ, Priscus abest, servatque suum Narcissus odorem, Quæ mihi sunt nullæ, qnisi quas dedit aurea Clio, Et puer ille suum tenet, et puer ille, decorem,

Quas mihi semoto somni peperere sub antro, Phæbe, tuúsque, et, Cypri, tuus ; nec ditior olim

Et nemoris laureta sacri Parnassides umbræ. Terra datum sceleri celavit montibus aurum

Nec tu vatis opus divinum despice carmen, Conscia, vel sub aquis gemmas. Sic denique in

Quo nihil æthereos ortus, et semina coeli, ævúm

Nil magis humanam commendat origine mentem, Ibit cunctarum series justissima rerum;

Sancta Promethëæ retinens vestigia flammæ. Donec flamma orbem populabitur ultima, latè

Carmen amant superi, tremebundáque Tartara Circumplexa polos, et vasti culmina cæli;

carmen Ingentique rogo flagrabit machina mundi.

Ima ciere valet, divósque ligare profundos, De Ideâ Platonicâ quemadmodum Aristoteles Et triplici duro Manes adamante coercet. intellexit.

Carmine sepositi retegunt arcapa futuri

Phæbades, et tremulæ palientes ora Sibyllæ : Dicite, sacrorum præsides nemorum deæ;

Carmina sacrificus sollennes pangit ad aras, Túque, O poveni perbeata numinis

Aurea seu sternit motantem cornua taurum ; Memoria mater, quæque in immenso procul

Seu cùm fata sagax fumantibus abdita fibris Antro recumbis, otiosa Æternitas,

Consulit, et tepidis Parcam scrutatur in extis. Monumenta servans, et ratas leges Jovis,

Nos etiam, patrium tunc cùm repetemus Olym. Cælique fastos, atque ephemeridas Deûm;

Æternæque more stabunt immobilis ævi, [pum Quis ille primus, cujus ex imagine

Ibimus auratis per cæli templa coronis ; Natura solers finxit humanum genus,

Dulcia suaviloquo sociantes carmina plectro, Æternus, incorruptus, æquævus polo,

Astra quibus, geminique poli convexa, sonabunt. Unúsque et universus, exemplar Dei ?

Spiritus et rapidos qui circinat igneus orbes,

Nunc quoque sidereis intereinit ipse choreis Victrices hederas inter laurósque sedebo; Imunortale melos, et inenarrabile carmen ; Jámque nec obscurus populo miscebor inerti, Torrida dum rutilus compescit sibila Serpens, Vitabúntque oculos vestigia nostra profanos. Denissóque ferox gladio mansuescit Orion ; Este procul, vigiles Curæ, procul este, Querelæ, Stellarum nec sentit onus Maurusius Atlas.

Invidiæque acies transverso tortilis hirquo. Carmina regales epulas ornare solebant,

Sæva nec anguiferos extende, Calumnia, ricius; Cùn nondum luxus, vastæque immensa voragu In me triste nihil, foedissima turba, potestis, Nota gulæ, et modico spumabat cæna Lyæo. Nec vestri sum juris ego; securáque tutus Tuin, de more sedens festa ad couvivia vates, | Pectora, vipereo gradiar sublimis ab ictu. Æsculeâ intonsos redimitus ab arbore crines, | At tibi, chare pater, postquam non æqua me. Heroúmque actus, imitandáque gesta canebat,

renti Et chaos, et positi latè fundamina mundi,

Posse referre datur, nec dona rependere factis, Reptantésque deos, et alentes numina glandes, Sit memorasse satis, repetitáque munera grato Et nondum Ætneo quæsitum fulmen ab antio. | Percensere animo, fidæque reponere menti. Denique quid vocis modulamen inane juvabit, Et vos, O nostri, jurenilia carmina, lusus, Verboram senúsque vacans, numerique loquacis? | Si modd perpetuos sperare audebitis annos, Silvestres decet iste choros, non Orphea, cantus, Et domini superesse rogo, lucémque tueri, Qui tenuit Auvios, et quercubus addidit aures, Nec spisso rapient oblivia nigra sub Orco; Carmine non citharâ ; simulachráque functa ca Forsitan has laudes, decantatúmque parentis nendo

Nomen, ad exemplum, sero servabitis ævo. Compulit in lacrymas; habet has à carmine laudes.

Ad Salsillum, Poelam Romanum, ægrotantem 4. Nec tu perge,precor, sacras contemnere Musas, Nec vanas inopésque puta, quarum ipse peritus

SCAZONTES. Munere mille sonos numeros componis ad aptos ; ! O Musa, gressum quæ volens trahis claudum, Millibus et yocern modulis variare canoram

| Vulcanićque tarda gaudes incessu, Doctus, Arionii meritò sis nominis hæres.

Nec sentis illud in loco minus gratum, Nunc tibi quid mirum, si me genuisse poetam

Quàm cùm decentes Aava Dëiope suras Contigerit, charo si tam propè sanguine juncti

Alternat aureum ante Junonis lectum; Cognatas artes, studiumque aflive, sequamur ? .

Adesdum, et hæc s'is verba pauca Salsillo Ipse volens Phæbus se dispertire duobus

Refer, Camæna nostra cui tantum est cordi, Altera nona mibi, dedit altera dona parenti ; .

Quámque ille magnis prætulit immeritò divis, Dividuumque Deum, genitorque puerque, tene- | Hac ergo alumnus ille Londini Milto.

Diebus hisce qui suum linquens nidum, Tu tamen ut simules teneras odisse Camænas, i

Polique tractum, pessimus ubi ventorum, Non odisse reor; neque enim, pater, ire jubebas

Insanientis impoténsque pulmonis, Quà via lata patet, quà pronior area lucri,

Pernix anhela sub Jove exercet flabra, Certáque condendi fulset spes aurea nummi :

| Venit feraces Itali soli ad glebas, Nec rapis ad leges, malè custoditáque gentis

Visum superbâ cognitas urbes famâ, Jura, nec insulsis damnas clamoribus aures;

Virósque, doctæque indolem juventutis, Sed, magis excultam cupiens ditescere mentem,

Tibi optat idem hic fausta multa, Salsille, Me procul urbano strepitu, secessibus altis

Habitúmque fesso corpori penitùs sanum; Abductum, Aoniæ jucunda per otia ripæ,

Cui nunc prof:ında bilis infestat renes, Phæbæo lateri comitem sinis ire beatum.

Præcordiisque fixa damnosi n spirat; Officium chari taceo commune parentis ;

Nec id pepercit impia, quod tu Romano Me poscunt majora : tuo, pater optime, sumptu

Tam cultus ore Lesbium condis melos. Cùm inihi Romulex patuit facundia linguæ,

O dulce divům munus, O Salus, Hebes Et Latii veneres, et quæ Jovis ora decebant

Germana ! Tuque, Phoebe, morborum terror, Grandia magniloquis elata vocabula Grajis,

Pythone.cæso, sive tu magis Pæan Alldere suasisti quos jactat Gallia flores;

Libentèr rudis, bic tuus sacerdos est. Et quam degeneri novus Italus ore loquelam

Querceta Fauni, vósque rore vinoso Fundit, barbaricos testatus voce tumultus;

Colles benigni, mitis Evandri sedes, Quæque Palæstinus loquitur mysteria vates.

Siquid salubre vallibus frondet vestris, Denique quicquid habet cælum,subjectáque cælo

Levamen ægro ferte certatim vati. Terra parens, terræque et coelo interfluus aer,

Sic ille, charis redditus rursùm Musis, Quicquid et anda tegit, pontique agitabile mar

Vicina dulci prata mulcebit cantu. Fer te nosse licet, per te, si nôsse libebit : (mor, Inse inter

Jpse inter atros emirabitur lucos Dimotâque venit spectanda scientia pube,

Numa, ubi beatum degit otium æternum, Mutaque conspicuos inclinat ad oscula vultus,

Suam reclinis semper Ægeriam spectans. Ni fugis. ' velim, ni sit libâsse molestum.

Tumidúsque et ipse Tibris, hinc delinitus, I nunc, confer opes, quisquis malesanus avitas

Spei favebit annuæ colonorum; Austriaci gazas, Perüanaque regna, præoptas.

Nec in sepulchris ibit obsessum reges, .
Quæ potuit majora pater tribuisse, vel ipse

Nimiùm sinistro laxus irruens loro :
Jupiter, excepto, donâsset ut omnia, colo?
Non potiora dedit, quamvis et tuta fuissent,

4 Giovanni Salsilli had complimented Milton at Publica qui juveni commisit lumina nato, Rome in a Latin tetrastich for his Greek, Latin, Atque Hyperionios currus, et fræna diei,

and Italian, poetry. Milton, in return, sent these Et circùm uncantem radiatâ luce tiaram.

elegant Scazontes to Salsilli when indisposed. Ergo ego, jam doctæ pars quamlibet ima catervæ,

WARTON,

[ocr errors]

Sed fræna meliùs temperabit undarum,

Nos etiam in nostro modulantes fiumine cygnos Adusque curvi salsa regna Portumni.

Crediinus obscuras noctis sepsisse per umbras,
Quà Thamesis late puris argenteus urnis
Occani glaucos perfundit gurgite crines :

Quin et in has quondam pervenit Tityrus oras.
MANSUS'.

Sed neque nos genus incultum, nec inutile

. Quà plaga septeno mundi sulcata TrionesPlicebo, Joannes Baptista Mansus, Marchio Villensis, vir | Brumalem patitur longâ sub nocte Boöten. ingenii laude, tum literarum studio, nec non et

Nos etiam colimus Phæbum, nos munera Phoebo bellicâ virtute, apud Italos clarus in primis est.

Flaventes spicas, et lutea mala canistris, Ad quem Torquati Tassi Dialogus extat De

Halantémque crocum,perbibet nisi vana vetustas, Amicitia scriptus; erat enim Tassi amicissimus;

Misimus, et lectas Druidum de gente choreas. ab quo etiam inter Campaniæ principes cele

Gens Druides antiqua, sacris operata deorum, bratur, in illo poemate cui titulus GERUSALEM

Heroum laudes, imitandáque gesta, canebant ; ME CONQUISTATA, lib. 20.

Hinc quoties festo cingunt altaria cantu,

Delo in harbosa, Graiæ de more puellæ,
Fra cavalier magnanimi è cortesi,

Carminibus lætis memorant Corinëida Loxo,
Risplende il Manso.

Fatidicámque Upin, cum flavicomâ Hecaërge, Is authorem Neapoli commorantem summå be- Nuda Caledonio variatas pectora fuco.

nevolentiâ prosecutus est, multaque ei detulit Fortunate senex, ergo, quacunque per orbem humanitatis officia. ' Ad hunc itaque hospes Torquati decus, et nomen celebrabitur ingens, ille, antequam ab eâ urbe discederet, ut ne in- | Clará que perpetui succrescet fama Marini; gratum se ostenderet, hoc carmen misit. Tu quoque in ora frequens venies plausúmque

virorum, . Hæc quoque, Manse, tuæ meditantur carmina Et parili carpes iter immortale volatu. saudi

Dicetur tum sponte tuos habitasse penates Pierides, tibi, Manse, choro notissime Phoebi ; Cynthius, et famulas venisse ad limina Musas : Quandoquidem ille alium haud æquo est dignatus At non sponte domum tamen idem, et regis adivie est honore, por

Rura Pheretiadæ, coelo fugitivus Apollo; Post Galli cineres, et Mecænatis Hetrusci.

Ille licèt magnum Alciden susceperat hospes ; Tu quoque, si nostræ tantùm valet aura Ca. Tantùm ubi clamosus placuit vitare bubulcos, mænæ,

Nobile mansueti cessit Chironis in antrum, Victrices hederas inter laurósque sedebis.

Irriguos inter saltus, frondosáque tecta, Te pridem magno felix concordia Tasso

Peneium propè rivum : ibi sæpe sub ilice nigra, Junxit, et æternis inscripsit nomina chartis : Ad citharæ strepitum, blandâ prece victus amici, Mox tibi dulciloquuin non ipscia Musa Marinum Exilii duros lenibat voce labores.. Tradidit; ille tuum dici se gaudet' alumnum, Tum neque ripa suo, barathro nec fixa sub imo Dum canit Assyrios divům prolixus amores; Saxa stetere loco; nutat Trachinia rupes, Mollis et Ausonias stupefecit carmine nymphas. Nec sentit solitas, immania pondera, silvas; Ille itidem moriens tibi soli debita vates

Emotæque suis properant de coilibus orni, Ossa, tibi soli, supremáque vota reliquit : .

Mulcentúrque novo maculosi carmine lynces. Nec manes pietas tua chara fefellit amici;

Diis dilecte senex, te Jupiter æquus oportet Vidimus arridentem operoso ex cere poetam. Nascentem, et miti lustrârit luinine Phæbus, Nec satis hoc visum est in utrumque, et nec pia Atlantisque nepus ; neque enim, nisi charus ab cessant

Diis superis, poterit magno favisse poetæ. [ortu Officia in tumulo; cupis integros rapere Orco, Hinc longara tibi lento sub flore senectus Quà potes, atque avidas Parearum eludere leges : Vernat, et Æsonios lucratur vivida fusos ; Amborum genus, et variâ sub sorte peractam Nondum deciduos servans tibi frontis honores, Describis vitam, morésque, et dona Minervæ; Ingeniumque vigens, et adultum mentis acumen. Æmulus illius, Mycalen qui natus ad altam O mihi si mea sors talem concedat amicum, Rettulit Æolii vitam facundus Homeri.

Phæbæos decorasse viros qui tam benè norit, Ergo ego te, Cliûs et magni nomine Phæbi,

Siquandò indigenas revocabo in carmina reges, Manse pater, jubeo longum salvere per ævum, Arturúmque etiam sub terris bella moventein ! . Missus Hyperboreo juvenis peregrinus ab axe. Aut dicam invictæ sociali fædere mensæ Nec tu longinquam bonus aspernabere Musam, Magnanimos heroas ; et, O modo spiritus adsit, Quæ nuper gelida vix enutrita sub Arcto,

Frangam Saxonicas Britonum sub Marte phaImprudens, Italas ausa est volitare per urbes.

langes !

Tandem ubi non tacitæ permensus tempora vitæ, i At Naples Milton was iotroduced to Giovanni Annorúmque satur, cineri sua jura relinquam, Battista Manso, marquis of Villa. Milton at Ille mihi lecto madidis astaret ocellis, leaving Naples sent this poem to Manso. He was | Astanti sat erit si dicam, sim tibi curæ; a nobleman of distinguished rank and fortune, Ille meos artus, liventi morte solutos, had supported a military character with high re- Curaret parvâ componi mollitèr urna : putation, of unblernished morals, a polite scholar, Forsitan et nostrôs ducat de marmore vultos, a celebrated writer, and an universal patron. It Nectens aut Paphia myrti aut Parnasside lauri was among his chief honours, that he had been Fronde comas, at ego securâ pace quiescam. the friend of Tasso : and this circumstance, Tum quoque, si qua fides, si præmia certa bonoabove all others, must have made Milton ambiti

rum, ouş of his acquaintance.

Ipse ego cælicolûm semotus in æthera divům, TOL. VII.

Nn

Qud labor et mens pura vehunt, atque ignea | Aut avidos terrere lupog præsepibus aliis ; virtus,

Quis fando sopire diem, cantúque, solebit ? Secreti hæc aliquâ mundi de parte videbo,

Ite domum impasti, domino jam non vacat, Quantum fata sinunt ; et, totâ mente serenum

agni.
Ridens, purpureo suffundar lumine vnltus, Pectora cui credam ? quis me lenire docebit
Et simul æthereo plaudam mihi lætus Olympo. | Mordaces curas, quis longam fallere noctem

Dulcibus alloquiis, grato cùm sibilat igni
Molle pyrum, et nucibus strepitat focus, et ma-,

Jus Auster '' EPITAPHIUM DAMONIS.

Miscet cuncta foris, et desuper intonat ulmo?
ARGUMENTUM. .

Ite domum impasti, domino jam non vacat,

Aut æstate, dies medio dum vertitur axe, [agni. Thyrsis et Damon, ejusdem vicinia pastores,

| Cùm Pan æsculeâ somnum capit abditus umbrâ, eadem studia sequuti, à pueritia amici erant, | Et repetuntsub aquis sibi nota sedilia nymphæ, ut qui plurimùm. Thyrsis animi causâ pro

Pastorésque latent, stertit sub sepe colonus ; fectus peregrè de obitu Damonis nuncium ac

Quis mihi blanditiásque tuas, quis tum mibi risus, cepit. Demum posteà reversus, et rem ità

| Cecropiósque sales referet, cultosque lepores? esse comperto, se, suámque solitudinem, hoc

Ite domum impasti, domino jam non vacat, carmine deplorat. Damonis autem sub per

agni. sonâ hic intelligitur Carolus Deodatus ex urbe

Atjam solus agros, jam pascua solus oberro, Hetruriæ Lucâ paterno genere oriundus, cæ

Sicubi ramosæ densantur vallibus umbræ ; Ctra Anglus; ingenio, doctrina, clarissiinisque

Hic serum expecto; supra caput imber et Eurus cæteris virtutibus, dum viveret, juvenis egre

Triste sopant, fractæque agigata crepuscula silvæ. gius.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, HIMERIDES nymphæ (nam vos et Daphuin, et Hy

agni.

[herbis Et plorata diu meministis fata Bionis,) (lan, Heu, quam cúlta mihi priùs arva procacibus Dicite Sicelicum Thamesina per oppida carmen: Involvuntur, et ipsa situ seges alta fatiscit ! Quas miser effudit voces, quæ murmura Thyrsis, | Innuba neglecto marcescit et uva racemo, Et quibus assiduis exercuit antra querelis, Nec myrteta juvant; ovium quoque tædet, at illæ Flumináque, fontesque vagos, nemorúmque re- Mærent, in'que suum convertunt ora magistrum, cessus ;

(altam Ite domum impasti, domino jam non vacat, Dum sibi præreptum queritur Damona, neque

agni. . Luctibus exemit noctem, loca sola pererrans. Tityrus ad corylos vocat, Alphesibæus ad ornos, Et jam bis viridi surgebat culmus aristâ,

Ad salices Aegon, ad Aumina pulcher Amyntas; Et totidem flavas numerabant horrea messes, “ Hic gelidi fonies, hic illita gramina inusco, Ex quo summa dies tulerat Damona sub umbras, | Hic Zephyri, hic placidas interstrepit arbutus Nec dum aderat Thyrsis ; pastorem scilicèt illum

undas :") Dulcis amor Musæ Thoscâ retinebat in urbe : Ista camint surilo, frutices ego pactus abibam. Ast ubi mens expleta domum, pecorisque relicti | Ite domum impasti, domino jam non vacat, Cura vocat, simul assuetâ seditque sub ulmo,

agni, Tum verò amissum tum denique sentit amicum, Mopsus ad hæc, nam meredeuntem forte notárat, Cæpit et immensum sic exonerare dolorem (Et callebat avium linguas, et sidera Mopsus,) Ite domum impasti, dumino jam non vacat, Thyrsi, quid hoc ?” dixit, “ quæ te ciquit imagni.

proba bilis ? Hei mibi! quæ terris, quæ dicam numina coelo, Ant te perdit amor, aut te malè fascinat astruin; Postquam te immiti rapuerunt funere, Damon! | Saturni grave sæpe fuit pastoribus astrum, Siccine nos linquis, tua sic sine numine virtus lutimáque obliquo figit præcordia plumbo." Ibit, et obscuris numero eociabitur umbris?

Ite domum impasti, domino jam non vacat, At non ille, animas virgâ qui dividit aureâ,

agni.

(turum est ? Ista velit, dignumque tui te ducat in agmen, Mirantur nymphæ, et " quid te, Thyrsi, fuIgnavúmque procul pecus arceat omne silentûm. Quid tibi vis ?” aiunt ; "nou hæc solet esse ju- . Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.

Nubila frons, oculique truces, vultúsque severi; Quicquid erit, certè nisi me lupus ante videbit, Illa choros, lusúsque leves, et semper amorem Indeplorato non cummipuere sepu chro,

Jure petit : bis ille miser qui serus amavit.” Constabitque tuus tibi honos, Jungùmque vigebit | Ite domum impasti, domino jam non vacat, Inter pastores : Illi tibi vota secundo

agni. Solvere post Daphnin, post Daphnin dicere laudes, Venit Hyas, Drvopéque, et filia Baucidis Argle, Gaullebunt, duin rura Pales, dum Faunus, amabit: Ducta inodos,cit hara que scieps, sed perdita fastu Si quid id est, priscámque fidem coluisse, piúmque | Venit Idumanji Chloris vicina flucnti; Ì'altadiásqne artes, sociúmque habuisse canorum, | Nil me blanditiæ, nil me solantia verba, Jie domum impasti, domino jam non varat, Nil me, si quid adest, movet, aut spes ulla fuagpi.

[Damon;

turi. Hæc tibi certa manent, tibi erunt hæc præmia, Ite domum impasti, domino jam non vacat, At ipihi quid tandem fiet modo? qui nihi fidus

agni. • Hærebir lateri comes, ut tu sæpe solebas

Hei mihi ! quam similes ludunt per prata jurenPrigoribus duris, et per loca 'rela pruinis, Omnes unavimi secum sibi lege sodales ! (ci, Aut rapido sub sole, siti morientibus herbis ?

| Nec magis hunc alio quisquam secernit amicurn Srevpus in magnos fuit emniùs ire leones, De grege ; sic densi veniunt ad pabula thoes,

[ocr errors]
« AnteriorContinuar »