Imágenes de páginas
PDF

In'que vicem hirsuti paribus junguntur onagri: Et tandem Armoricos Britonum sub lege colonos; · Lex eadem pelagi; deserto in littore Proteus Tum gravidam Artro, fatali fraude, lögernen

Agmina Phocarum numerat, vilisque volucrum | Mendaces vultus, assumptaque Gorlöis arma,
Passer habet semper quicum sit, et omnia circum Merlini dolus. O mihi tum si vita supersit,
Parra libens volitet, serò sua tecta revisens ; Tu procul annoså pendebis, fistula, pinu,
Quem si sors letho objecit, seu milvus adunco Multùm oblita mihi : aut patriis mutata Camonis
Fata tulit rostro, seu stravit arundine fossor, Brittonicum strides, quid enim? omnia non licet
Protinus ille alium socio petit inde volatu. Non sperâsse uni licet omnia, mî satis ampla (uni,
Nos durum genus, et diris exercita fatis

Merces, et mihi grande decus (sim ignotus in Gens homines, aliena animis, et pectore discors;

ævum Vix sibi quisque parcm de millibus invenit unum; | Tum licèt, externo penitùsque inglorius orbi,). Aut si sors dederit tandem non aspera votis, | Si me flava comas legat Usa, et potor Alauni, Illum inopina dies, quâ non speraveris horâ, | Vorticibúsque frequens Abra, et nemus cmne Surripit æternum linquens in sæcula damnum.

Treantæ, Ite domum impasti, domino jam non vacat,agni. Et Thamesis meus ante omnes, et fusca metallis Heu quis me ignotas traxit vagus error in oris Tamara, et extremis me discant Orcades undis. Ire per aëreas rupes, Alpémque nivosam !

Ite domum impasti, domino jam non vacat,agni. Ecquid erat tanti Romam vidisse sepultam, Hæc tibi servabam lentâ sub cortice lauri, (sus, (Quamvis illa foret, qualem dum viseret olim, Hæc, et plura simul; tum quæ mihi pocula ManTityrus ipse suas.et oves et rura reliquit ;) Mansus, Chalcidicæ non ultima gloria ripæ, Ut te tam dulci possem caruisse sodale!

Bina dedit, mirum artis opus, mirandus et ipse, Possem tot maria alta, tot interponere montes, Et circum gemino cælaverat argumento: Tot silvas, tot saxa tibi, fluviósque sonantes ! In medio rubri maris unda, et odoriferum ver, Ah certè extremùm licuisset tangere dextram, Littora longa Arabum, et sudantes balsama silvæ, Et benè compositos placidè morientis ocellos, Has inter Phænix, divina avis, unica terris, Et dixisse, "Vale, nostri memor ibis ab astra.” Cæruleùm fulgens diversicoloribus alis,

Ite domum impasti, dominojam non vacat, agni. Auroram vitreis surgentem respicit undis ; Quamquam etiam vestrî nunquam meminisse pi- Parte aliâ polus omnipatens,et magnus Olympus: Pastores 'Thusci, Musis operata juventus, [gebit, Quis putet? hîc quoque Amor, pictæque iu nube Hic Charis, atque Lepos ; et Thuscus tu quoque

pharetræ, Damon,

Arma corusca faces, et spicula tincta pyropo; Antiquâ genus unde petis Lucumonis ab urbe. Nec tenues animas, pectúsque ignobile vulgi, O ego quantus eram, gelidi cùm stratus ad Arni Hinc ferit; at,circun fiammantia lumina torquens, Murmura,populeúmque demus,quà molliorherba, Semper in erectum spargit sua tela per orbes Carpere nunc violas,nunc summas carpere myrtos, Impiger, et pronos nunquam collimat ad ictus : Et potui Lycidæ certantem audire Menalcam! Hinc mentes ardere sacræ, formæque deorum. Ipse etiam tentare ausus sum; nec, puto, multùm! Tu quoque in his, nec me fallit spes lubrica, Displicui ; nam sunt ut apud me, munera vestra,

Damon,

[abiret Fiscellæ, calathique, et cerea vincla cicutæ ; Tu quoque in his certè es, nam quò tua dulcis Quin et nostra suas docuerunt nomina fagos Sanctáque simplicitas, nam quò tua candida vir. Et Datis, et Francipus, erant et vocibus ambo Nec te Lethæo fas quæsivisse sub orco, (tus? Et studiis noti, Lydorum sanguinis ambo. Nec tibi couveniunt lacrymæ; nec febimus ultra:

Ite domum impasti,dominojam non vacat, agni. Ite procul, lacrymæ; purum colit æthera Damon, Hac mihi tum læto dictabat ruscida luna, Æthera purus habet, pluvium pede reppulit arDum solus teneros claudebam cratibus hædos.

cum; Ah quoties dixi, cùm te cinis ater habebat, Heroúmqne animasinter,divósque perennes, Nunc canit, aut lepori nunc tendit retia Damon, Æthereos haurit latices, et gaudia potat Vimina nunc texit, varios sibi quod sit in usus ! Ore sacro. Quin tu, cæli post jura recepta, Et quæ tum facili sperabam mente futura Dexter ades, placidúsque fave quicunque vocaris, Arripui voto levis, et præsentia finxi ; (retardat, Seu tu noster eris Damon, sive æquior audis “ Heus bone ! numquid agis? nisi te quid fortè Diodatus, quo te divino nomine cuncti Imus? et argutå paulùm recebamus in umbrâ, Coelicolæ nôrint, sllvisque vocabere Damon. Aut ad aquas Colni, aut ubi jugera Cassibelauni? | Quod tibi purpureus pudor, et sine labe juventus Tu mihi percurres medicos, tua gramina, succos, Grata fuit, quòd nulla tori libata voluptas, Helleborúmque, humilėsque crocos, foliúmque En etiam tibi virginei servantur honores, hyacinthi, .

(dentům.”

Ipse caput nitidum cinctus rutilante corona, Quasqne habet ista palus herbas, artésque me Lætaque frondentis gestans umbracula palme, Ah pcreant herbæ, pereant artésque medentûm, Æternùm perages immortales hymenæos; Gramina, postquam ipsi nil profecere magistro! Cantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis, Ipse etiam, nam nescio quid mihi grande sonabat | Festa Sionæu bacchantur et Orgia thyrso. Fistula, ab undecimâ jam lux est altera nocte, Et tum fortè novis admôram labra cicutis, Dissiluere tamen ruptâ compage, nec ultra (sim

Jan. 23, 1646. Ferre graves potuere sonos: dubito quoque ne Turgidulus, tamen et referam: vos cedite,silvæ. TAD JOANNEM ROUSIUM, OXONI

Ite domum impasti, dominojam non vacat,agni. I ENSIS ACADEMIÆ BIBLIOTHECA. Ipse ego Dardanias Rutupina per æquora puppes

RIUM'.
Dicam, et Pandrasidos regnum vetus (nogeniæ,
Brennúmque Arviragúmque duces, priscúmque

De libro Poematum amisso, quem ille sibi depud
Belinum,

John Rouse, or Russe, master of arts, fellow

[ocr errors]

mitti postulabat, ut cum aliis nostris in Biblio

Antristrophe. thecâ publicâ reponet, Ode. " Ode tribus constat Strophis, totidemque Antistro- Quin tu, libelle, nuntii licèt mal phis, unâ demum Epodo clausis ; quas, ta.

Fide, vel oscitantiâ, metsi omnes nec versuum numero, nec certis

Semel erraveris agmine fratrum, ubique colis exactè respondeant, ità tamen se- Seu qms te teneat specus, cuimus, commodè legendi potius, quàm ad an

Seu qua te latebra, forsan unde vili tiquos concinendi modos rationem spectantes.

Callo tereris institoris insulsi, Alioquin hoc genus rectiùs fortassè dici mo

Laetare felix : en iterum tibi nostrophicum debuerat. Metra partim sunt

Spes nova fulget, posse profundam . καλά σχέσιν, partim απολελυμίνα. Ρhaleucia que

Fugere Lethen, vehique superam
sunt, Spondæum tertio loco bis admittunt. In Jovis aulam, remige pennå :
. quod idem in secundo loco Catullus ad libitum
fecit.

Strophe 3
Strophie 1..

Nam te Rousius sui

Optat peculi, numeróque justo , Gemelle cultu simplici gaudens liber,

Sibi pollicitum queritur abesse ; Fronte licèt gernina,

Rogátque venias ille, cujus inclyta Munditieque nitens non operoså ;

Sunt data virûm monumenta curæ : Quem manus attulit

Téque adytis etiam sacris Juvenilis olim,

Voluit reponi, quibus et ipse præsidet, Sedula tarnen haud nimii poeta;

Æternorum operum custos fidelis ; Dum vagus Ausonias nunc per umbras,

Quæstorque gaze nobilioris, Nunc Britannica per vireta lusit,

Quàm cui præfuit lön, Insons populi, barbitoque devius

Clarıs Erechtheides,. , Indulsit patrio, mox itidem pectine Daunio

Opulenta dei per templa parentis, Longinquum intunuit melos

Fluvósque tripodas, donáque Delphica, . Vicinis, et humum vix tetigit pede:

lön, Actæâ genitus Creuså. . Antistrophe.

Antistrophe. Quis te, parve liber, quis te fratribus

Ergo, tu visere lucos Subduxit reliquis dolo?

Musarum ibis amạnos; Cùm tu missus ab urbe,

Diámque Phæbi rursus ibis in domum, Ducto jugitèr obsecrante amico,

Oxoniâ quam valle colit, Illustre tendebas iter

Delo posthabitâ, Thamesis ad incunabula

Bifidoque Parnassi jugo Cærulei patris,

Ibis honestus, Fontes ubi limpidi

Postquam egregiam tu quoque sortem Aonidum, thyasúsque sacer,

Nactus abis, dextri prece sollicitatus amici. Orbi notus per immensos

Illic legeris inter alta nomina , Temporum lapsus redeunte cælo,

Anthorum, Graiæ simul et Latina, Celebérque futurus in ævum !

Antiqua gentis lumina, et verum decus. . Strophe 2. Modo quis deus, aüt editus deo,

Epodos. Pristinam gentis miseratus indolem,

Vos tandem, haud vacui mei labores, (Si satis noxas luimus priors,

Quicquid hoc sterile fudit ingenium, Mollique luxu degener otium,).

Jam serò placidam sperare jubeo. Tollat nefandos civium tumultus,

Perfunctam invidiâ requiem, sedésque beatas, Almáque revocet studia sanctus,

Quas bonus Hermes, is Et relegatás sine sede Musas

Et tutela dabit solers Rousi; Jam penè totis finibus Angligenům ;

Quð neque lingua procax vulgi penetrabit, atque Immundásque volucres,

Turba legentûm prava facesset : Unguibus imminentes,

At ultimi nepotes, Figat Apollineâ pharetra,

Et cordå tior ætas; Phineámque abigat" pestem prócul amne Pega | Judicia rebus æquiora forsitan sëo?

Adhibebit, integro sinu. .

Tam, livore sepulto, , of Oriel College Oxford, was elected chief librarian Si quid meremur sana posteritas sciet, of the Bodleian, May 9, 1620. He died in April, Ruusio favente. 1652, and was buried in the chapel of his college.

hus

[ocr errors]

END OF Vol. VII.

Erratum. Line 5 of L'Allegro, page 475, forsads read spreads

Prioted by W. Flint,

Old Ba

« AnteriorContinuar »